Często za niepokojącym zachowaniem nastolatka kryją się trudne emocje, niezaspokojone ważne potrzeby. Schemat wygląda następująco:
EMOCJE →
ZACHOWANIE
POTRZEBY →
dlatego warto (zanim podejmiemy próby zmiany zachowania dziecka) zająć się jego emocjami, nazwać je (poziom nazwanej emocji często nieco opada, jeśli początkowo jest silna i trudna), określić jego aktualne potrzeby. Choć chcemy szybko doprowadzić do zmiany zachowania dziecka – może ono potrzebować najpierw przyjrzenia się jego emocjom, nazwania wspólnie z dorosłym tego, co czuje, co przeżywa. Usłyszenia tego, że może czuć to, co właśnie czuje. Proces ten pozwoli mu też uporządkować swój wewnętrzny świat, który ma wpływ na zachowanie. Wspierająca rozmowa o emocjach pokaże dziecku, że rodzic je rozumie.
Co robić, gdy widzimy u dziecka trudne emocje:
- Rozpoznanie (imię emocji) – nazwij emocję dziecka (np. widzę, że masz teraz dużą złość/smutek/żal/bezsilność… itp.)
- Powiedz, że to normalne czuć daną emocję.
- Określ jej natężenie 1…….10 (najlepiej razem z dzieckiem)
- Regulacja tego stanu – w sposób akceptowany, konstruktywny (co może teraz pomóc – lista sposobów)
Czasem potrzebne mogą być:
- Wizyta u psychologa/psychoterapeuty (psychoterapia indywidualna nastolatka i/lub rodzica/opiekuna; psychoterapia grupowa)
- Wizyta u lekarza psychiatry
- Konsultacja medyczna z innym specjalistą (np. endokrynolog)
- Farmakoterapia
- Pobyt w szpitalu
- Psychoterapia rodzinna
- Spójne odziaływania wychowawcze środowiska domowego i szkolnego, oparte m.in. na wskazówkach psychoterapeuty/lekarza
- Nauczanie indywidulane/zindywidualizowana ścieżka kształcenia
Bezpłatny Telefon dla Rodziców i Nauczycieli w sprawie Bezpieczeństwa Dzieci
800 100 100
czynny pon. – pt. 12:00-15:00
Całodobowa bezpłatna Infolinia dla dzieci i młodzieży, rodziców oraz nauczycieli
800 080 222
Zawsze jest potrzebne aby rodzic/opiekun zadbał też o siebie, swój dobrostan.
___________________________
oprac. Katarzyna Nowak, psycholog
